УВОДЗІНЫ.. 3
ПРЫЧЫНЫ КРЫЗІСУ І ЗАНЯПАДУ ІНСТЫТУТАЎ УЛАДЫ У РЭЧЫ ПАСПАЛІТАЙ.. 4
ПАДЗЕЛЫ РЭЧЫ ПАСПАЛІТАЙ 1793 І 1795 ГГ. 8
ЗАКЛЮЧЭННЕ. 13
СПІС ВЫКАРЫСТАНАЙ ЛІТАРАТУРЫ.. 15
Адукацыйная камісія, было наогул палепшана становішча навучальных. устаноў. З'яўляецца багатая публіцыстычная літаратура, якая асуджае многія рысы ў ладзе старой Полынчы. Выразнай у гэтай літаратуры з'яўляецца моцная дэмакратычная плынь. Яна адчувальна паднімае сялянскае пытанне і яе ўплыў адбіваецца на частковым паляпшэнні становішча сялян, пра што нам яшчэ давядзецца гаварыць у адносінах да Беларусі. Увогуле літаратура і навука адраджаюцца вельмі моцна. Гэта быў бліскучы перыяд уздыму польскага нацыянальнага духу. Але ўсё ж партыя рэформ не была дастаткова моцнай і, акрамя таго, зрабіла цэлы шэраг недыпламатычных крокаў. Партыйнасць і асабістыя рахункі часта перашкаджалі гэтай партыі цвяроза глядзець на рэчы, і ўздым польскага нацыянальнага духу зрабіў яе залішне самаўпэўненай і нецярплівай. Гэта партыя адразу ж стала на вузка нацыянальны пункт гледжання і не магла пазбавіцца ад каталіцкіх тэндэнцый. Гэтыя варункі загубілі Польшчу. Вялікай памылкай партыі рэформ было тое, што яна, паддаючыся прускаму ўплыву і прускім абяцанням, усю віну першага падзелу ўсклала на Расію, у той час як Прусія мела пэўныя намеры атрымаць яшчэ непадзеленыя часткі польскай тэрыторыі. У адносінах да Расіі гэта партыя стала ў відавочна варожыя адносіны і адразу ж абвастрыла рэлігійнае пытанне. У 1783 г. Польшча пагадзілася на заснаванне ў яе межах беларускай праваслаўнай епархіі замест такой жа ўступкі, якую зрабіў рускі ўрад, адкрываючы на сваёй тэрыторыі беларускую уніяцкую епархію. Праваслаўным іерархам у Польшчы быў прызначаны слуцкі архімандрыт Віктар Садкоўскі, чалавек няўстойлівы і зарыентаваны на рускую ўладу. Кафедральным горадам праваслаўнай епархіі быў Слуцк, які належаў Радзівілам.
Список использованной литературы:
Астаповский, В.Е. История белорусской государственности: Учеб. пособие / В.Е. Астаповский, В.А. Божанов, В.И. Малиновский. – Минск: Акад. упр. при Президенте Беларуси, 2002. – 192 с. Гісторыя Беларусі (у кантэксце сусветных цывілізацый): Вучэб. Дапаможнік / В.І. Галубовіч, З.В. Шыбека, Д.М. Чаркасаў [і інш.]; Пад рэд. В.І. Галубовіча і Ю.М. Бохана. – Мінск: Экаперспектыва, 2005. – 584 с. Гісторыя Беларусі / А.Л. Абецэдарская, П.І. Брагадзін, Л.А. Жылуновіч [і інш.]. – Мінск: “Экаперспектыва”, 1996. – 496 с. Гісторыя Беларусі: Вучэб. дапам. У 2 ч. Ч. 1. Ад старажытных часоў – па люты 1917 г. / Я.К. Новік, Г.С. Марцуль, Э.А. Забродскі і інш.; Пад рэд. Я.К. Новіка, Г.С. Марцуля. – Мінск: Выш. шк., 2003. – 416 с. Дмитрачков, П.Ф. Из истории развития государственности на белорусских землях (вторая половина XVI – XVIII вв.) / П.Ф. Дмитрачков // Беларуская думка. – 2009. – № 7. – С. 51-59. Дмитрачков, П.Ф. К вопросу о Люблинской унии и образовании Речи Посполитой / П.Ф. Дмитрачков // Беларуская думка. – 2006. – № 6. – С. 139-148. Доўнар Т.І. Гісторыя дзяржавы і права Беларусі / Т.І. Доўнар. – Мінск: Амалфея, 2008. – 400 с. История Беларуси / [В.В. Григорьева и др.]; под ред. А.Г. Кохановского и О.А. Яновского. – Минск: МП «Беларыт», 1997. – 448 с. Ковкель, И.И. История Беларуси: с древнейших времен до нашего времени / И.И. Ковкель, Э.С. Ярмусик. – 2-е изд., доп. – Минск: “Аверсэв”, 2002. – 608 с. Кочегаров, К.А. Речь Посполитая и Россия в 1680-1686 годах. Заключение договора о Вечном мире / К.А. Кочегаров. – М.: Индрик, 2008. – 502 с. Кузнецов, И.Н. История государства и права Беларуси: Пособие для студентов высш. учеб. заведений / И.Н. Кузнецов, В.А. Шелкопляс. – Минск: Тесей, 2004. – 320 с. Філатава, А. Тры падзелы Рэчы Паспалітай / А. Філатава // Крыжовы шлях. – Мінск, 1993. – 213 с. Чигринов, П.Г. История Беларуси: монография / П.Г. Чигринов. – Минск: М-во внутрен. Дел Респ. Беларусь, Акад. МВД Респ. Беларусь, 2006. – 839 с. Чигринов, П.Г. Очерки истории Беларуси: Учеб. пособие для вузов / П.Г. Чигринов. – Минск: Выш. шк., 2000. – 460 с.
